priest

Aklat ng Genesis 2:7-9; 3:1-7 Nilikha ng Diyós ang tao mula sa alabok, hiningahan sa ilong, at nagkaroon ng buhay. Naglagay ang Panginoón ng isang halamanan sa Eden, sa dakóng silángan, at doon dinala ang taong kaniyáng nilalang. Pinasibol niyá roon ang lahát ng uri ng kahoy na nakalulugod sa paningin at masasarap ang bunga. Sa gitna ng halamanan, naroroon ang punong nagbibigay-buhay, at ang punong nagbibigay ng kaalaman tungkol sa mabuti at masama. Ang ahas ang pinakatuso sa lahát ng hayop na nilikha ng Panginoón. Minsa’y tinanong nito ang babae, “Totoo bang sinabi ng Diyós na huwag kang kakain ng ano mang bungang- kahoy sa halamanan?" Tumugon ang babae, “Hindi naman! Ipinakakain sa amin ang ano mang bunga sa halamanan, huwag lamang ang bunga ng puno na nasa gitna niyon. Pag kami raw ay kumain ng bunga nito o humipo man lamang sa punong iyon, mamamatay kami." “Hindi totoo iyan, hindi kayó mamamatay,” wika ng ahas. “Gayon ang sabi ng Diyós, sap...

Sinabi ni Jesus kay Nicodemo: Walang umakyat sa Langit maliban sa bumaba mula sa Langit – ang Anak ng Tao. Kagaya ng pagtataas ni Moises sa ahas sa ilang, gayundin naman kailangang itaas ang Anak ng Tao, upang magkaroon ng buhay na walang hanggan ang bawat naniniwala sa kanya. Ganito nga kamahal ng Diyos ang mundo! Kaya’t ibinigay niya ang kanyang bugtong na Anak upang hindi na mawala ang naniwala sa kanya; magkaroon nga siya ng buhay na walang hanggan. Hindi nga sinugo ng Diyos sa mundo ang Anak upang hukuman ang mundo, kundi upang maligtas ang mundo sa pamamagitan niya.” Source: Radio Veritas