Huwag Husgahan, Magbunga Ka Pa

Lucas 13:1-9 - "Huwag Husgahan, Magbunga Ka Pa"

May dalawang balita sa Ebanghelyo ngayon.

Unang balita: May mga Galileong pinapatay ni Pilato habang naghahandog sa Templo — hinalo ang dugo nila sa dugo ng handog. Brutal, sacrilege. 

Pangalawang balita: Bumagsak ang tore sa Siloe — 18 ang namatay. Parang building collapse ngayon sa construction. 

At ang reaksyon ng mga tao? Tulad natin ngayon pag may lindol, bagyo, aksidente sa bus, o pag may namatay na bata:

"Ano kayang kasalanan nila? Kaya sila pinarusahan."

Ganyan ang theology noon — retribution theology. Kapag may masama nangyari sa'yo, mas makasalanan ka. Kapag maganda buhay mo, mas banal ka.

Anong sabi ni Jesus? Dalawang beses niyang sinabi: HINDI.

"Inaakala ba ninyong higit na makasalanan ang mga Galileong iyon kaysa ibang Galileo? Hindi! Ngunit sinasabi ko sa inyo: malibang kayo'y magsisi, kayong lahat ay mapapahamak din."

Si Jesus, sinira niya ang fake news theology na yan.

Lesson 1: HINDI LAHAT NG TRAGEDYA AY PARUSA NG DIYOS.

Historically true yang kay Pilato — si Pilato brutal talaga. Sabi ni Josephus, madalas niyang pinapatay ang mga Judio na nagpoprotesta. Hindi dahil masama yung mga Galileong yun, kundi dahil malupit si Pilato. Yung tore sa Siloe — malamang project ni Pilato using Temple funds. Bumagsak dahil sa substandard. Hindi dahil masama yung 18 na nadaganan. Minsan, we do victim-blaming. "Kaya binaha kasi makasalanan ang lugar na yan." "Kaya nagkasakit kasi may karma." Hindi ganyan ang Diyos ni Jesus. May mga trahedya dahil sa kasamaan ng tao, may trahedya dahil sa marupok ang mundo, pero hindi ito automatic calculator ng kasalanan. Pero si Jesus hindi tumigil sa "Hindi." Dinugtungan niya ng warning:

Lesson 2: ANG TRAGEDYA AY SALAMIN, HINDI SUKATAN.

Sukatan — sinusukat mo kasalanan ng iba.
Salamin — tinitingnan mo sarili mo.

Sabi ni Jesus: Huwag niyong husgahan kung gaano kalaki kasalanan nila. Tanungin ninyo: Paano kung ako ang nadaganan? Handa ba ako? Ang tawag dyan ay metanoia — hindi lang "sorry" — kundi pagtalikod, pag-ikot, pagbabago ng direksyon. Sa Hebrew, shub — bumalik. Kapag may namamatay na biglaan, hindi ito panahon para mag-chismis kung bakit siya namatay. Panahon para magtanong: "Panginoon, kung ako na ang susunod, may bunga ba ako?" 

Kaya ikinabit ni Jesus ang parabula:

Ang Puno ng Igos.

May may-ari ng ubasan — nagtanim ng igos sa gitna ng ubasan. Tatlong taon nang pabalik-balik, walang bunga.

Sa batas ng Leviticus 19:23-25, ang bagong tanim na puno, 3 years considered unclean, 4th year for the Lord, 5th year pa pwede kainin. So itong puno na ito, lampas na sa 5 years. May edad na. May panahon na. Sabi ng may-ari: "Putulin mo na. Bakit pa niya sinasayang ang lupa?" Tama siya. Sa Palestine, ang igos malakas sumipsip ng tubig. Kung walang bunga, sayang lang, inaagawan pa ang ubas. 

Pero pumasok ang hardinero — at ito si Jesus.

"Panginoon, pabayaan pa ninyo ng isang taon. Huhukayan ko at lalagyan ng pataba. Baka sakaling mamunga. Kung hindi pa, saka ninyo ipaputol."

Mga kapatid, tingnan mo ang ganda ng larawan:

May-ari = Diyos Ama — makatarungan. May karapatan siyang maghanap ng bunga. Hindi tayo tinanim para maging decoration lang sa simbahan.

Hardinero = Si Jesus — tagapamagitan. Siya ang nagsasabing "One more year." Siya ang huhukay.

Ano yung paghuhukay? Masakit yun. Yung lupa sa paligid ng puno, matigas na. Kailangang buhaghagin. Minsan, hinahayaan ng Diyos na mahukay tayo ng problema, ng sakit, ng failure — hindi para parusahan, kundi para lumambot ulit ang puso.

Ano yung pataba? Sa Greek, kopria — dumi. Manure. Mabaho. Pero yan ang kailangan ng puno. Ang pataba ay ang biyaya ng Diyos — ang Salita, ang Eucharistia, ang kumpisal — minsan mabaho sa pakiramdam kasi mapait, pero nagpapabunga.

At ano ang hinihintay? Hindi dahon — BUNGA.

Maraming Katoliko, maraming dahon — daming rosary sa kotse, daming novena, daming post na "God is good," pero walang bunga: hindi pa rin mapatawad ang kapitbahay, hindi pa rin maayos ang pamilya, hindi pa rin matigil ang bisyo. Ang sabi ng may-ari, 3 years. Pero ang hardinero, humihingi ng isang taon pa. 

Kapatid, itong Misang ito ang "isang taon pa" mo. Hindi tayo agad pinuputol ng Diyos. Patient siya. Pero ang pasensya ng Diyos ay may layunin: magbunga

.

Hindi forever ang extra year. May deadline ang awa. Ang Awa ay hindi excuse para magpatuloy sa kasalanan, ang Awa ay pagkakataon para magbago.

Kaya dalawa ang tanong ni Lucas 13 sa atin ngayon:

1. Tumigil ka na ba sa paghuhusga ng trahedya ng iba?
2. Kung bibigyan ka ng Diyos ng isang taon pa — isang taon pang buhay — anong bunga ang ipapakita mo?

Baka ngayon, ikaw yung igos na hinuhukay pa ni Jesus. Masakit man ang hukay, tanggapin mo. Lalagyan ka pa Niya ng pataba.

Huwag mong sayangin ang extra year.

Amen.

---