"O Jerusalem, Jerusalem"

Lucas 13:31-35 — "O Jerusalem, Jerusalem"

Lucas 13:31-35 — Ang Soro at ang Inahin

May mga Pariseong lumapit kay Jesus — and for once, mukhang concern sila:

"Umalis ka dito, papatayin ka ni Herodes."

Si Herodes Antipas — anak ni Herodes na Dakila na pumatay sa mga sanggol sa Bethlehem. Siya rin ang nagpugot kay Juan Bautista. Ngayon nasa Perea siya, kung saan nagtuturo si Jesus. At may balita: pinag-iinitan niya si Jesus. Pero anong sagot ni Jesus? Hindi takot. Hindi "Thank you, aalis ako."

Sabi Niya:

"Sabihin ninyo sa sorong iyan..."

Eipate te alopeki taute. — Sabihin nyo sa sorong yan.

Sa mundo ng mga Judio, ang hari, leon. Ang propeta, agila. Pero ang soro? Maliit, tusong mandaraya, sumisira ng ubasan (Awit 2:15 — huliin ang mga soro, ang maliliit na soro na sumisira sa ubasan), at sa Greek culture — walang kwenta, hindi marangal na hayop. Tinawag ni Jesus na soro ang hari. Hindi dahil takot Siya. Dahil alam Niyang hindi si Herodes ang masusunod sa schedule Niya.

1. ANG SORO — Hindi Siya ang May Hawak ng Orasan Ko.

"Magpapalayas ako ng demonyo at magpapagaling ngayon at bukas, at sa ikatlong araw ay tatapusin ko."

Today, tomorrow, third day. Hindi literal na 3 days. Sa Jewish idiom, ibig sabihin: may takdang panahon ang Diyos, at hindi si Herodes ang nagse-set ng alarm clock. Si Herodes, soro — maingay, paikot-ikot, pero hindi leon. Maraming Herodes sa buhay natin: soro ng takot — "baka mawalan ka ng donors pag nagsalita ka," soro ng chismis — "sisiraan ka sa Facebook," soro ng pulitika — "papatayin ka ng sistema."

Sabi ni Jesus: Magtatrabaho pa rin ako. Magpapalayas pa rin ako ng demonyo — ng bisyo, ng korapsyon, ng kasinungalingan — ngayon at bukas.

At sa ikatlong araw, tatapusin — teleioumai — ma-perfect, ma-accomplish. Sa Lucas, ang third day palaging tumutukoy sa Muling Pagkabuhay. Ang ibig sabihin: Hindi ako mamamatay sa Perea sa kamay ng soro. Mamamatay ako sa Jerusalem sa kamay ng pag-ibig.

"Hindi maaaring mamatay ang propeta sa labas ng Jerusalem."

Ironic, mapait. Ang lungsod na dapat pinakabanal — ang lungsod ng Templo — siya pa ang pumapatay ng mga propeta. At alam ni Jesus, doon Siya papunta.

2. ANG INAHIN — Hindi Soro ang Puso ni Jesus, Inahin.

At biglang nagbago tono ni Jesus. From defiance, to lament. From galit sa soro, to iyak para sa lungsod.

"Jerusalem, Jerusalem, na pumapatay ng mga propeta at bumabato sa mga sinugo sa kanya! Ilang ulit Kong sinikap na tipunin ang iyong mga anak, gaya ng pagtitipon ng inahing manok sa kanyang mga sisiw sa ilalim ng kanyang pakpak, ngunit ayaw ninyo!"

Isipin mo ang image: Isang inahing manok — hindi agila, hindi leon. Mababang hayop, putik-putik, pero handang mamatay para sa sisiw.

Sa Israel, pag may sunog sa bukid, ang inahin hindi lilipad — yayakapin ang mga sisiw, kukubkuban ng pakpak. Kinabukasan, makikita mong sunog na ang inahin, pero buhay ang mga sisiw sa ilalim.

Ganyan si Jesus. Sa harap ng soro na gustong pumatay, hindi Siya naging leon na lalaban. Naging inahin na yayakap. Ilang ulit? Hindi isang beses. Posakis — how often! Paulit-ulit. Tulad ng Diyos sa Lumang Tipan — ilang ulit pinatawad ang Israel.

Pero ang sagot ng Jerusalem: ouk ethelesate — you were not willing. Ayaw ninyo.

Hindi "hindi ninyo alam." Alam ninyo. Ayaw ninyo.

At ang ending, nakakatakot:

"Pababayaan ang inyong bahay. Hindi ninyo na Ako makikita hanggang sa dumating ang araw na sabihin ninyo: Mapalad ang dumarating sa ngalan ng Panginoon."

Ang bahay — oikos — pwedeng Templo, pwedeng lungsod, pwedeng pamilya. Pag tumanggi ka nang tumanggi sa yakap ng inahin, darating ang araw na wala nang yakap. Abandoned.

Pero may pag-asa: Ang huling linya ay propesiya ng Linggo ng Palaspas — "Blessed is He who comes in the name of the Lord." Ibig sabihin, kahit iniwan, babalik pa rin Siya. Kahit ayaw mo ngayon, may araw na hahanapin mo Siya.

Anong Jerusalem tayo ngayon?

Bawat parokya may Jerusalem — lugar na dapat banal, pero doon pa pinapatay ang propeta:

• Pamilya na dapat tahanan ng pag-ibig, pero doon pa pinapatay ang katotohanan — "Huwag ka nang magsalita, nakakahiya."
• Simbahan na dapat kumakalinga, pero doon pa pinapatay ang mga gustong magbago — "Dati kang makasalanan, wala kang karapatang magserve."
• Lipunan na dapat makatarungan, pero doon pa binabato ang mga nagsasabi ng totoo.

At anong sagot natin? Soro o inahin?

Soro — tuso, palusot, "diskarte lang yan," manira ng ubasan.

O inahin — handang masaktan, handang yakapin kahit ayaw ng sisiw.

Mga kapatid, sa Ebanghelyong ito, si Jesus hindi natakot sa soro, pero umiyak para sa Jerusalem. Matapang sa harap ng makapangyarihan, mahina sa harap ng minamahal.

At tayo, kung may Herodes sa buhay mo ngayon — huwag kang matakot. May schedule ang Diyos. Magtrabaho ka pa — magpalayas ka pa ng demonyo — ngayon at bukas.

At kung may Jerusalem ka na ayaw magpayakap — anak na ayaw umuwi, asawang ayaw makinig, parokyano na ayaw magpatawad — huwag kang maging soro na maninisi. Maging inahing manok — paulit-ulit na magbukas ng pakpak.

Balang araw, sa ilalim din ng pakpak mo sila tatakbo.

Amen.

---